Emil Michel Cioran, bütün maharetinin yanı sıra, Nietzsche ile birlikte aforizma türünün de ustasıdır.
Cioran’ın ‘Yeni Tanrıları’ da, başka birçok şeyin yanı sıra, bu maharetin en iyi ürünlerini barındırmasıyla göz dolduruyor.
Cioran tabiri caizse, zehir dillidir.
Onun bu acımasız eleştirilerinden hemen her şey nasibini alır.
Çelişkileri ustaca kullanır ki, tarzındaki belki de asıl çarpıcılık budur.
Bu kitap da, tüm bu saydıklarımızın vücut bulmuş hali olarak karşımızda duruyor.
‘Yeni Tanrılar’ insanı, onun yarattıklarını temelden reddeden, bunu yaparken de hiçbir teselli vermeyen, Cioran’a yakışır sert bir metin.
Kitaptan birkaç alıntı şöyle:
“Hepimiz, her anı bir mucize olan bir cehennemin dibindeyiz.”
“Delilik belki de artık değişim geçirmeyen bir acıdan başka bir şey değildir.”
“Hangi eski yazarda okudum üzüntünün kanın yavaşlamasından ileri geldiğini? Tam da budur üzüntü: Durgunlaşan kan.”
“Bilgelik yaralarımızın kılığına bürünür, bize nasıl gizlice kanayacağımızı öğretir.”
- Künye: Emil Michel Cioran – Yeni Tanrılar, çeviren: Murat Erşen, Redingot Kitap, felsefe, 136 sayfa, 2019
Dipnotski 