1941’de temeli atılan Hasanoğlan Köy Enstitüsü’de yapı sanat kolu başkanı olarak çalışmış Güneri’den, öğrenci çalışmalarıyla ilgili belge niteliğinde fotoğraflar.
Albüm, hem enstitünün bölgeye getirdiği gelişimi hem de Hasan Ali Yücel, İsmail Hakkı Tonguç ve Ferit Oğuz Bayır gibi isimlere dair bilinmeyenleri aydınlatıyor.
Sokak, edebiyat ve sinema için olduğu kadar, fotoğrafçılık için de en iyi, en hakiki malzemeleri barındıran yer.
Uzun zamandır sokakları mesken edinmiş, buralardaki hayatın olağanüstü zenginliğini fotoğraflamış Seven, bu işe gönül vermiş adaylarla deneyimlerini paylaşıyor.
Pek çok ipucu ve işe yarar teknik bilgi eşliğinde.
Gülderen Bölük eldeki çalışmasında, Osmanlı’dan Cumhuriyet’e fotoğrafın serüvenini, işin en ilginç örnekleriyle karşılaşabileceğimiz fotoğraf stüdyolarını inceleyerek veriyor.
Türkiye’de fotoğrafçılıktaki ilk adımlar ve ilk fotoğraf derslerinin başlamasını inceleyerek açılan kitapta,
Künye: Gülderen Bölük – Fotoğrafın Serüveni, Kapı Yayınları, fotoğraf, 376 sayfa
Özer Kanburoğlu, ‘Mimari Fotoğraf’ta, bu alanda çalışmalar yapacakların hangi malzemeleri hangi durumlarda ne şekilde kullanmaları gerektiğini ve karşılaşacakları olağanüstü durumlara karşı nasıl hareket edeceklerini anlatıyor.
Kitap, mimari fotoğrafçılığın tarihçesinden iç ve dış mekânlarda mimari fotoğraf çekimine kadar birçok konuyu alıyor.
Mimari fotoğraf çeken profesyonel fotoğrafçılara, mimarlara, bu konuda çalışan amatör fotoğrafçılara ve fotoğrafçılık ile mimarlık eğitimi alan öğrencilere çekimler konusunda öneriler sunan iyi bir kılavuz.
İkonik fotoğraflar üzerinden, fotoğraflarda görünen acıları fotoğraf kuramları ve fotoğraf tarihi açısından irdeleyen bir kitap. Çalışma, acının fotoğrafla görselleştirilmesi sürecini gerçeklik, etik, siyaset, sanat, hafıza gibi kavramlar bağlamında tartışıyor. Fotoğrafın farklı anlam üretimlerine ne gibi olanaklar sağladığını merak edenlere.
Nesrin Akça Akoğul, hâlen bir hastanede Kadın Hastalıkları ve Doğum Uzmanı olarak görev yapıyor. Doktorluğunun yanı sıra fotoğrafçılık deneyimi de bulunan Akoğul, 1992 yılından beri fotoğraf çekiyor. Çalışmaları daha önce muhtelif ödüller kazanmış olan Akoğul’un ilk sergisi de bu yılın ocak ayında gerçekleşmişti. Sanatçının bu albümdeki fotoğrafları Viyana, Graz gibi şehirler ile Türkiye’nin kimi şehirlerinden kareleri kapsıyor. Kalabalıkları kapsamayan, çoğunlukla en fazla ikili gruplar halindeki insanlar ile mimari perspektiflere odaklanan fotoğraflarda, çocuk unsuru da oldukça yaygın.
Ekim 2011’deki Van depremi, birçok insanın hayatını kaybetmesine neden oldu. Ama deprem belki de en çok, yardımların gecikmesiyle halkın çadırkentlere mahkum oluşu ve burada çıkan yangınlar sonucunda çocukların hayatını kaybetmeleriyle iz bıraktı. Elimizdeki albüm, Van’da, Halkevleri Fotoğrafçı Çocuklar Atölyesi bünyesinde fotoğraf sanatını öğrenen depremzede çocukların eserlerinden oluşuyor. Çocukların çektiği fotoğraflardan bir seçmeye dayanan ve Türkçe-Kürtçe yayınlanan albüm, hem depremin ardında bıraktığı trajediyi ortaya koyuyor, hem de okurlarını, çocukların kendine has hayal gücünü yeniden keşfetmeye davet ediyor.
‘İstanbul’un İncileri’, kendisi de Büyükada doğumlu olan fotoğraf sanatçısı Kadir Can’ın İstanbul adalarını fotoğraf makinasıyla kayda geçirdiği, nitelikli bir albüm. Albümde dil burnu, Aya Yorgi Kilisesi, Con Paşa Köşkü, faytonlar, Ziya Paşa Köşkü, Yörük Ali Koyu, Viranbağ Koyu ve Halik Koyu gibi Büyükada denince ilk akla gelen tarihi ve turistik mekânların yanı sıra, Heybeliada, Burgaz Adası, Kınalı Ada ve Sedef Adası gibi İstanbul adalarının çok sayıda fotoğrafı da yer alıyor. Can’ın en az kırk yıllık adalar arşivinden en güzel örnekleri barındıran çalışma, bölgenin tarihini irdeleyen bir giriş yazısıyla açılıyor.
‘Bizans İstanbul’u İmgeleri’ sergisinde, 1927-47 yılları arasında İstanbul’da yaşayan Rus asıllı Nicholas V. Artamonoff’un 1935-45 arasında İstanbul’daki Bizans mimarlığı mirasını görüntülediği fotoğrafları sunulmuştu. Tarihi binaların ve kalıntıların nasıl kullanıldığı ve kentsel dokunun geçirdiği dönüşüm, bu hevesli fotoğrafçının eserlerinin başat teması olarak karşımıza çıkıyor. Kitap, İstanbul’un yakın dönem değişimi açısından önemli birer belge niteliği taşıyan söz konusu fotoğrafları bir araya getirmesinin yanı sıra, Artamonoff’un sanatı ve eserlerini farklı yönleriyle analiz eden makalelerle de zenginleşiyor.
Uzun yıllardır doğa fotoğrafçılığı alanında çalışan Cemal Gülas’ın ilk kitabı, ‘Bulutların Ülkesi’ adını taşıyordu. ‘Işıkların Ülkesi’ ise, Gülas’ın Anadolu’yu tarihi, coğrafyası ve kültürüyle ele aldığı üçlemesinin ilk fotoğraf çalışması. Gülas, kaliteli baskısıyla da dikkat çeken albümünde, objektifini Anadolu’nun uzak coğrafyalarında yaşayan ve teknolojinin henüz ele geçiremediği insanların dünyasına tutuyor ve izleyeni, bu evrenin özgün atmosferini yeniden keşfetmeye davet ediyor. Anadolu’yu yıllardır adım adım gezen sanatçı, çektiği fotoğraflarının öykülerini ve ilgi çekici anekdotları da okurlarıyla paylaşıyor.
Dipnotski 