Nilgün Marmara’nın teksir kâğıtlarına, bir zamanlar bakkallarda mektup kâğıdı diye satılan kâğıtlara, iş ajandalarından ya da okul defterlerinden, bloknotlardan koparılmış sayfalara yazdığı notlarından bir seçki.
Kitap, Marmara’nın külliyatına önemli bir katkı sunuyor ve ayrıca, Marmara’nın hiçbir yerde yayımlanmamış şiirlerini ve bazı şiirlerinin ilk denemelerini barındırıyor.
Türkiye edebiyatına hem yazar hem de yayıncı olarak muazzam katkılarda bulunmuş Erdal Öz’den düzyazılar.
Öz burada, belli yazarlar ve yapıtlar üzerinden Türkiye edebiyatını farklı yönlerden yorumlarken, aynı zamanda doymak bilmez bir okur olduğunu da ortaya koyuyor.
Bu seçilmiş yazılar, Öz’ün dünyasına daha yakından bakmak için iyi bir vesile.
Meltem Gürle’nin 2009-2016 arası BirGün gazetesinde yayımlanan ve beğeniyle takip edilen yazılarından bir seçki.
Yazılarını, gazetede çıktıkları sırayla değil, temalara göre gruplayan yazar, edebiyat konusunda zengin ve keyifli bir okuma sunuyor.
Türkiye ve dünya edebiyatına çok yönlü ve çok boyutlu bir okumayla yeniden bakmak isteyen tüm edebiyatseverlere önerilir.
Dört hayvanın, porsuk, susamuru, alageyik ve şehir tilkisinin dünyasını uzun uzadıya izlemenin neticesinde ortaya çıkan, bizzat yazarının bir insandan hayvana dönüşmeyi denediği ilginç bir kitap.
Bu dört hayvanı tamamıyla doğal ortamlarında izleyen Charles Foster, iyi gözlem yapmak adına porsukla birlikte toprak altında yaşamayı dahi tecrübe ediyor.
Yu Hua, çağdaş Çin edebiyatının en önemli isimlerindendir.
‘Yedinci Gün’, ‘Kanını Satan Adam’, ‘Yaşamak’ ve ‘Yağmur Altında Çığlıklar’ gibi kitaplarıyla bildiğimiz Hua, bu sefer ülkesi Çin’i yakın tarihini merkeze alarak anlattığı bu kitabıyla karşımızda.
Özellikle Kültür Devrimi’nden bu yana Çin’de yaşanan büyük değişimi çarpıcı ayrıntılarla vermesiyle dikkat çeken kitabında Hua, devrimin Çin toplumsal hayatı üzerindeki etkisini, Çin halkının kendine has niteliklerini, ülkenin içinde bulunduğu durumu ve Çin’in hem yazar hem de kişisel anlamda kendisini nasıl etkilediğini anlatıyor.
Kültür Devrimi’nden bugüne Çin’in geçirdiği dönüşüm hakkında keyifle okunacak kitabın, Hua’nın özgün tarzının yanı sıra, pek çok ilginç hikâyeyle zenginleştiğini de ayrıca belirtelim.
Mihail Bulgakov’un 1921-1926 yılları arasında gazete ve dergilerde yayımlanmış öykü, makale ve eleştiri yazıları.
Yazarın ağırlıklı olarak Sovyet rejiminin kurulduğu o ilk yıllarda karşılaştığı olayları alaycı ve eleştirel bir gözle ele aldığı bu öykü ve metinleri, dönemin Rus toplumuna dair ilgi çekici ayrıntılar barındırmalarıyla önemli.
Şair Hüseyin Ferhad’ın şiirin büyülü dünyasında gezinen denemeleri.
Şairin yurdu olarak dil, sözün gücü, şiirde kusursuzluk arayışı ve eleştiri gibi temalar barındıran yazılar, bunun yanı sıra Oktay Rifat’tan Turgut Uyar’a, Hilmi Yavuz’dan Edip Cansever’e pek çok şairimizi de konuk ediyor.
Kitabın bir sürprizi de Ferhad’la yapılmış iki söyleşi barındırması.
Ferit Edgü’nün “yakın dostlarım” dediği kimi yazar ve ressamları farklı yönleriyle irdelediği denemeleri, ‘Buluşmalar’da.
Albert Camus’den Malcolm Lowry’ye, Robert Walser’dan Beckett’a, Kafka’dan Sait Faik’e, Tezer Özlü’den Can Yücel’e pek çok yazar ve Bedri Rahmi’den Turan Erol’a, Chagall’dan Avni Arbaş’a, Sarkis’ten Jean Dubuffet’ye ve Semiha Berksoy’a birçok ressam, Edgü’nün özgün yorumlarıyla karşımıza çıkıyor.
Ünlü yazar Susanna Tamaro’dan, toplumla yüzleşen, kıyasıya hesaplaşan bir metin.
Tamaro, çocukluk ve gençlik dönemlerine ait anılarla harmanladığı denemelerinde, bir çocuğun adım adım dünyayı, toplumu ve ruhunu anlamlandırma sürecini tasvir ediyor. Ölüm, hayat, varoluş, inanç, özgürlük, adalet, hayal gücü ve bilinç, anlatıdaki anahtar kelimeler.
Bir yazar, kendisinden sonra gelen, gelecekteki bir yazardan intihal yapabilir mi?
‘Önceden İntihal’in cins, hınzır ve zeki yazarı Pierre Bayard’a göre evet.
Daha önce yayımlanan ‘Okumadığımız Kitaplar Hakkında Nasıl Konuşuruz?’ ile bildiğimiz Bayard, şimdi de “önceden intihal” olarak tanımladığı bir kavramla karşımızda.
Yazara göre “önceden intihal”, bir yazarın, kendisinden sonra gelen, gelecekteki bir yazardan esinlenmesi, ondan aşırmasıdır.
Bayard, okuru bu saçma sapan teze ikna etmek için enteresan argümanlara başvuruyor.
Yazara göre, edebiyatta her yeni yapıt kendi öncellerini yaratır, onları okuma biçimimizi kökten değiştirir, kendisiyle sonlanan bir şecere oluşturur, yeni bir hat çizer.
Hatta bu kimi örneklerde, selefini intihal yapmış gibi gösterecek kadar güçlüdür.
Bayard, bütün bunları da ciddi bir kuramsal araştırma kisvesi altında ele alıyor.
Yazar bunu yaparken de, bizi edebiyat tarihi, karşılaştırmalı edebiyat, metinlerarası göndermeler, eleştiri ve okurun belleğinin kendine has işleyiş mekanizması gibi ilginç konular üzerine düşünmeye davet ediyor.
Dipnotski 