Jonathan Berkey, Ortaçağ Memluk Kahire’sindeki eğitim sisteminin kapsamlı bir analizini sunuyor.
Müderrisler ve hamiler gibi ilim dünyasının başlıca meslekleri, din eğitiminin temel bileşenleri, askeri seçkinlerin eğitimdeki rolü, şehirli toplumun eğitime katılımı ve kadınların eğitimi hakkında önemli bir eser.
İngiltere Devlet Arşivleri’nden yola çıkarak, 1914-1918 yıllarını kapsayan savaş döneminde İngiltere’nin Irak’ı işgal edişinin ve burada kurmaya çalıştığı İşgal İdaresi’nin hikâyesi.
Kitap, bölgenin sosyal, siyasi ve toplumsal dokusuna dair pek çok detay barındırması, kitabın bir diğer artısı.
Osmanlı ondokuzuncu yüzyılına damga vurmuş paşalar üzerinden Osmanlı mülkiyesini derinlemesine analiz eden bir çalışma.
Olivier Bouquet’nin incelemesi, Başbakanlık Osmanlı Arşivi’nde bulunan mülki memurların sicillerini içeren Sicill-i Ahvâl defterlerini adeta didik didik inceleyen, Osmanlı devlet ricali hakkında sağlam bir araştırma.
İlk motorlu uçağı geliştiren Ohiolu Wilbur ve Orville Wright Kardeşler’in sıra dışı dünyalarına doğru bir yolculuk.
David McCullough, Wright Kardeşler’in doğduğu ve yetiştiği çevreyi, gökyüzüne ve uçmaya duydukları sonsuz ilgiyi ve hayallerini gerçekleştirmek için verdikleri olağanüstü çabayı anlatıyor.
Tahıla dayalı medeniyet, tarihin akışını tümüyle değiştirdi.
Peki, bu, insanlığın elindeki tek seçenek miydi?
Başka bir deyişle neolitik devrim, insanlık tarihindeki en büyük atılım mıydı?
James Scott, bir antropoloğun gözünden, tahıla dayalı beslenmenin ve nüfusun kentlere toplanmasının tarihi üzerine alternatif bir anlatı kuruyor.
Scott, bilinenin aksine, tahıla dayalı uygarlığın, dönemin mümkün olan en iyi yaşam biçimi olmaktan ziyade, egemenlerin işine gelen, çoğunluğun azınlığa hükmetmesinin sonucunda gerçekleştiğini savunuyor.
Uygarlık tarihinin, yalnızca kendilerini “uygar” olarak tanımlayanlar tarafından yazıldığını belirten yazara göre, “barbar” olarak adlandırılan kavimler insanlıktan nasibini almamış uygarlık düşmanları değil, bilakis, ürün fazlasına sahip tarımsal üreticiler olup devletin rekabet ettiği güçlerdi.
Scott, egemen tarih anlayışına meydan okuyor ve bildiğimizden apayrı bir resim çiziyor.
Zafer Aydın ‘Kavel 1963’te, Türkiye işçi sınıfı tarihinde önemli grevlerden biri olan ve 36 gün süren Kavel Kablo Fabrikası grevini anlatıyor.
Türkiye Maden-İş Sendikası’na üye 220 işçinin başlattığı grevi önemli kılan başlıca husus, 1961 Anayasası’nın işçilere tanıdığı grev hakkının nasıl kullanılacağına dair yasal düzenleme olmadan yapılmış olmasıydı.
Bunun yanında İş Yasası’nda grev yasağı sürerken hayata geçirilmiş olması da, onu “kanunsuz” bir grev haline getirmişti.
Aydın, işçi sınıfı geleneğinin ve değerlerinin önemli aşamalarından biri olan Kavel Grevi’nin başlama ve sonlanma süreçlerini kapsamlı bir şekilde anlatırken, emek hareketinin tarihi açısından önemli bir çalışmaya imza atıyor.
Mehdi Kulu Şirvanî, tarihin en ilginç karakterlerindendi.
Bir ayağı, Kazımiye’de diğeri Necef’teydi, bir ayağı Samara’da diğeri Urfa’da, Kayseri’de ve İstanbul’daydı.
Bu kitabın yazarı Ahmet Yüksel, Mehdi Kulu’nun varlığını tamamıyla tesadüfen keşfetmiş.
Yüksel’in ulaştığı bir belgede, Bağdat’ta yaşayan Mehdi Kulu adında birisinin Birinci Dünya Savaşı’nın devam ettiği hengâmede Rus casusu olduğu gerekçesiyle Sivas’a sürgün edildiğini haber veriyordu.
Bu belgenin peşine düşen Yüksel, daha sonra yaptığı çalışmalarla Mehdi Kulu’ya dair çok farklı bilgilere ulaşmış ve bunları ‘Sınırdaki Casus’ta açıklıyor.
Kitap, Mehdi Kulu’nun kim olduğunu, Bağdat’a neden yerleştiğini, ne gibi casusluk faaliyetleri yürüttüğünü açıklıyor ve bunu yaparken de dönemin sağlam bir okumasını yapıyor.
Ahmet Yüksel, bu sıra dışı ismin tansiyonu yüksek hayatı ve faaliyetleri üzerinden okurunu sınırlar arası bir yolculuğa çıkarıyor.
1453-2015 arasında büyük dönüşümlerin yansıdığı Ortadoğu’nun nitelikli bir tarihi.
Ortadoğu’da yaşanan gelişmelerin dünyanın genelinde kaydedilenlerle paralellikler gösterdiğini ortaya koyan James Gelvin, bölgenin modern çağda yaşadığı dönüşümün sosyal, ekonomik, kültürel ve siyasal boyutlarını aydınlatıyor.
Osmanlı-Alman ilişkileri, şu ana kadar farklı yönleriyle ele alınmış olsa da, elimizdeki çalışma, söz konusu ilişkiyi erken dönem sinema perspektifinden incelemesiyle dikkat çekiyor.
Oya Kasap Ortaklan’ın 1895-1918 zaman aralığını kapsayan çalışması, Osmanlı ve Alman İmparatorlukları arasında sinemanın ilk yıllarından itibaren nasıl bir temas kurulduğunu ve iki ülke arasındaki kültürel ilişkileri çok yönlü bir biçimde izliyor.
Dört bölümden oluşan kitapta,
Çalışma, erken dönem sinemanın, devletler nezdinde ve uluslararası ilişkilerdeki yerini, yarattığı yeni görme biçimleriyle seyirciyi yönlendirme gücünü, sinemanın ulusötesi yapılanmasını ve sinemanın propaganda gücünü ortaya koymasıyla önemli.
1933’te Ankara’da Avusturya Büyükelçisi olarak görev almış Norbert von Bischoff’tan, Cumhuriyet Ankara’sına dair değerlendirme, gözlem ve öngörüler.
Osmanlı’nın yıkılışından sonra Cumhuriyet’in kuruluşu, Atatürk dönemindeki önemli reformlar ve gelecekte Türkiye’yi bekleyen temel sorunlar, kitabın konuları arasında.
