Kategori: Felsefe

Michel Guérin – Kahraman Sokrates Nietzsche (2006)

  • KAHRAMAN SOKRATES NIETZSCHE, Michel Guérin, çeviren: Kenan Sarıalioğlu, Dharma Yayınları, felsefe, 319 sayfa

Michel Guérin, ‘Kahraman Sokrates Nietzsche’de “mantıkçı” bir Nietzsche’yi göz önünde bulundurmayı amaçlar. Yani kitabın asıl amacı, Guérin’in deyimiyle, Nietzsche felsefesinin realist görüntüsünün, moral bir temelinin olduğunu göstermek. Nietzsche’nin Sokrates’in durumundan etkilendiğini söyleyen Guérin, Sokrates’in kuramsal felsefesinin, felsefeyi bilim yönüne çekerken, Nietzsche felsefesinin, “filozoflar ve din kurucuları arasındaki yakınlık”la ilgilendiğini belirtiyor. Dolayısıyla Guérin’in bu kitabının çerçevesi, Sokrates’e benzeyen ve ondan ayrılan yönleriyle, bir din kurucusu, bir peygamber olarak Nietzsche’nin kendi felsesidir. Guérin’e göre, Nietzsche’yi “kahraman Sokrates” yapan şey, “soruna karşı sesini yükseltmek zorunda” oluşudur. Postmodern çağda, yanılsamanın hakikatin yerini tutmasıyla, geç de olsa büyük ilgi çekmeye başlayan Nietzsche felsefesi, bu kitapta, postmodern çağın tutkusu olan yanılsamayı üretme özellikleriyle ele alınıyor.

Marcus Aurelius – Kendime Düşünceler (2006)

  • KENDİME DÜŞÜNCELER, Marcus Aurelius, çeviren: Furkan Akderin, Alfa Yayınları, felsefe, 161 sayfa

Marcus Aurelius, Roma İmparatorluğu’nun önemli hükümdar filozoflarından. Tam adı Caesar Marcus Aurelius Antoninus Augustos olan Aurelius’un ‘Kendime Düşünceler’i, kimileri tarafından Eskiçağ’ın en önemli felsefi metinlerinden biri olarak kabul ediliyor. Kitap, Aurelius’un siyasi görüşlerinin yanında, aslında bu siyasi görüşleri fazlasıyla aşabilecek felsefi düşüncelerini kapsıyor. Aurelius’un kitaptaki düşünce teşkili, klasik metinlerin karakteristik özelliklerinden olan aforizmik tarzla kurulmuş. “İnsanları sevmeyen birine, onun insanlara davrandığı gibi davranma” diyen Aurelius, aforizmalarından da anlaşıldığı gibi, çocukluğundan itibaren aldığı aristokrat eğitimin hakkını çok iyi veriyor. Daha çocukluğundan itibaren, imparator olacağı belli olduğu için, Latince, Yunanca ve retorik sanatına ek olarak Epiktetusçuluk konusunda yetkin bir eğitim aldı.  Düşüncelerinden anlaşıldığı kadarıyla, Epikurosçuluk ve Yeni Platonculuk’tan da yeterince etkilendiği görülüyor.

Yıldız Silier – Oburluk Çağı (2010)

  • OBURLUK ÇAĞI, Yıldız Silier, Yordam Kitap, felsefe, 192 sayfa

‘Özgürlük Yanılsaması’ kitabıyla beğeni toplayan Yıldız Silier’in ‘Oburluk Çağı’, felsefe ve politik-psikoloji denemelerinden oluşuyor. “Hayatın anlamı” ve “kendini kandırma” temalarını irdeleyerek kitabına başlayan Silier, hayatın anlamını, mutluluk kavramıyla özdeşleştirmenin sorunlarını ve çağın mutluluk fetişizmini eleştirel bir gözle değerlendiriyor. Annelik ideolojisiyle de hesaplaşan yazar, kadınların evcilleştirilmeleriyle nasıl güçlerini kaybettiklerini gözler önüne seriyor. Kitaba adını veren son bölümde ise çağın ruhuna odaklanılarak, sıkıntıdan kaçma çabalarının oburluğu körükleyişi ile kapitalizmin nesneleri ve özneleri hızla çöp haline getirişi ele alınıyor.